?

Log in

Абсалютна нечакана падарылі фаленопсіс. Я ў поўнай разгубленасці. Заўсёды лічыла архідэі занадта складанымі для вырошчвання, а тут з'явілася такая прыгажосць... Шкада будзе, калі загіне.

Шаноўныя фрэнды, у каго ёсць вопыт вырошчвання фаленопсісаў - падкажыце, калі ласка, якія найбольш тыповыя памылкі ў іх доглядзе? Што яны любяць, а што не вельмі? Ім даспадобы сонечнае святло ці цень?

Кветка расце ў пластыкавай ёмістасці, у спецыяльным субстраце, у якім відаць даволі шмат каранёў (ці як гэта ў архідэй называецца?). Некаторыя "карані" тырчаць звонку. Ці трэба яе перасаджваць, ці гэта нармальны стан?

Вядома, я магла б зараз спытаць у Гугля, пакапацца ў спецыялізаваных часопісах, але ведаю, што лепей усяго рэальны досвед, а не тэарэтычныя парады.

Таму прашу ў вас дапамогі!



P.S. Карцінка з сеціва, але мой мае падобны колер :)

Суніцы на вакне

Гэтае лета ў мяне сунічнае. На дзень нараджэння karshytal  падарыла мне зерні розных кветак і суніцаў. Пасадзіла ў сапсаваную патэльню, якую калісьці спаліла. Ну вось, зноў спее ураджай.

IMG_7248


+3Collapse )
Падарункі мы кладзем пад елку, карагоды водзім вакол елкі і песні спяваем таксама пра елку. А яшчэ чамусьці на Новы год мы абавязкова набываем вялікую торбу мандарынаў, як быццам у іншыя сезоны яны працяваюць заставацца дэфіцытам, як у савецкія часы.

У еўрапейскіх жа традыцыях святкавання Раства прысутнічаюць, акрамя хвойных і цытрусавых, і іншыя расліны, што надзелены адмысловай сімволікай і звязаны з выкананнем пэўных рытуалаў.

амяла, вастраліст, пуансеція і іншыяCollapse )

Выкарыстаныя матэрыялыCollapse )

Яшчэ раз пра азалію

Помніце, я вам хвалілася сваёй  квітнеючай азаліяй? Прыйшоў час паказаць, што з ёй было далей) Я была прыдумала рабіць здымак вазона кожныя тры тыдні, напрыклад, каб можна было прасачыць эвалюцыю. Ды не выйшла - то ў вазона ніякіх зменаў, то зробленыя фота хто-небудзь добры выдаліць. Але ўсё ж нешта ды можна 
паглядзецьCollapse )

Мяне настолькі захапіла выхаджванне гэтай расцюхі, што я не вытрымала і завяла яшчэ адну - хацела менавіта з кветкамі белага колеру і таксама махровую. Адзіны мінус - знойдзеная расліна ад самага пачатку была вялікая. Але выбіраць не даводзілася. Яна ў мне ўжо два месяцы, усе "крамныя" бутоны адваліліся, на фота ўжо тыя, што дома распусціліся.

новенькаяCollapse )
Решила в этом году провести садоводческий эксперимент. Цветочки, конечно, хорошо, но я люблю, чтоб помимо красоты была и польза. Купила семена балконных помидор, землю, горшки балконные. Отдала половину этого добра маме для чистоты эксперимента. Мама у меня цветовод со стажем, да и один из двух балконов в их квартире выходит на солнечную сторону. Свои семена вымочила, прорастила, высадила все по инструкции еще в апреле и начала ждать. Росло ужасно и медленно. Дохленькие стебельки уничтожали на корню мою веру в парник на балконе. У мамы ситуация была аналогичной. Я уже было начала думать, что все это обманные заманухи на сайтах, где обещали скорый и обильный приплод. И вот уж не помню, кто и как мне подсказал, но где-то в конце июня меня осенило: землю то мы покупали ранней весной, и она мало того, что оказалась некачественная, так еще и подмерзшая была. Купила срочно в магазине новой земли, и повторила эксперимент. Рассада моя заколосилась целой теплицей на балконе буквально через пару недель, начала цвести. Да вот беда: дни солнечные стало короче, а потом пошли и заморозки. И смотрела я на свои цветущие помидорные рощи, и сердце кровью обливалось. Понимала, что наверняка все погибнет, и до следующего года моя затея так и останется неосуществленной. Но рука не поднималась все выбросить вот так. Почти безо всякой надежды перенесла ящик в квартиру и поставила возле стеночки. И, о чудо, буквально через пару недель помидоры начали желтеть, а потом и краснеть. Короче, в квартире, почти без солнечного света, недалеко от жарких батарей у них началась вторая жизнь!
свои, домашние, без пестицидов!))Collapse )

Пасьля лета

Гора-гора. Фітонія была вясёлая і расла добра, але завяліся ў ёй мошкі. І я перасадзіла яе - карані прамыла і трошкі патрымала ў слабым растворы марганцоўкі, зямлю пракаліла і зноў пасадзіла, як было. Але ўжо недзе чацьвёрты дзень пасьля перасадкі, а яна не акрыяла. Сядзіць вялая пад шкляной салатніцай. Апырскваю, але пакуль не дапамагае. Перажываю німагу.

фотаCollapse )

***
Гардэнія, тая што доўга сядзела ў слоіку з вадой і не ўкаранялася, наадварот пачуваецца добра. Увесну хутка ўкаранілася ў вільготным пяску пад мокрым пакетам і за лета добра падрасла.



***
Перцаў сабрала штук 9, напэўна, і яшчэ два сьпеюць. Сасьпявалі яны one by one, таму разам увесь ураджай не сфатаграфаваць. Зь іх я зрабіла вострую салатную запраўку. Перцам цяпер я запясьпечана на некалькі гадоў, улічваючы яшчэ пакет папрыкі з Вугоршчыны і слоік сухога перцу зь Італіі, якія мне падарылі :)

фотаCollapse )

Азалія

 Яшчэ на дзень народзінаў падарыла мне сяброўка незямной прыгажосці азалію у вазоне, усю у бела-ружовых кветках (я нават празвала яе з гэтай нагоды Зефірушкай). На той момант я была шчаслівая ў няведанні, як жа трэба з ёй абыходзіцца. А як даведалася - за сэрца схапілася. Прагжуня, аказваецца, вельмі капрызная, і правілаў, па якіх ствараюцца ідэльныя для яе ўмовы - проста тысяча і адно. Але гэта ў тэорыі. На практыцы ўсё аказалася крыху прасцей - падазраю, што гэта праз шчырую прывязаннасць да кветкі :)

Калі азалія распусціла ўсе свае бутоны, я яе сфатаграфавала. А малодшая сястра, разбіраючы фотаздымкі, ці захавала фота кветкі так, што я не магу знайсці, ці проста выдаліла і не прызнаецца. Эх.

Месяцы два я охала і ахала, сузіраючы квітнеючае цуда. А пасля цуда скончылася, завяўшыя бутоны я абарвала, кусцік крыху пастрыгла і выставіла на паўночны балкон (на лета туды выстаўляюцца амаль усе кветкі, акрамя тых, якія вельмі любяць сонца) і падумвала, што трэба азалію перасадзіць, прымеціць ёй якое халодненькае месца на зіму, і чакаць вясны. 

І што вы думаеце? Палівала тыдні два таму сваю азалію, і тут бац - гляджу, а яна бутон выпусціла! Два тыдні хадзіла як кот ля смятаны, не магла дачакацца, калі распусціцца - на сённяшні дзень вазон выглядае вось так
 
122.89 КБ

І за гэтыя два тыдні налічыла на расліне яшчэ 14 бутонаў.. І гэта тады, калі па законе жанра бутоны павінны былі з'явіцца не раней за люты. Ну што ж, перасадка адкладваецца на невядомы час, а пакуль чакаю буйнай квецені - як толькі, дык адразу пахвалюся :)

Вырасьціла :)

 Цяпер зьбіраюся зь яго зрабіць дамашні соўс табаска, калі атрымлецца.



+2Collapse )

Грэемся

 У хаце страшная халадэча. Грэемся, як можам. На мне - дзьве кофты, а кветкі - пад лямпай напальваньня.



Пад пакетам хаваюцца трапічныя кветкіCollapse )